Galatasaray nerden buluyor bu paraları

halihazırda alelade bir futbol takımına sahip, kulüp başkanının kadim siyasetçiler misali koltuğuna yapışmış vaziyette tekrar adaylığını koymaya hazırlandığı spor kulubü. 80 lerin sonunda başlayan gelişim süreci ile 2000 de zirveye çıkan futbol takımı şimdiyse hüsranları oynamakta. belki de tek sevindirici gelişme basketbol takımının murat özyer hoca ile silkinişi ve uzun seneler sonra liderlik koltuğuna oturmasıdır bu köklü kulüpte. Küçük banyo dizayn ve tasarımları bu takıma gönül verenler mağlubiyetlere kızmıyor aslında. tuttuğu takımı yürekten seven bir insan alınacak 3-5 mağlubiyete kızmaz,kızmaya hakkı olmaz.ama kulubüne yakışan,büyük futbolcular alınmasını ister,oynayanların forması uğruna mücadele etmesini, kaybederken bile savaşmasını ister. uefa kupasında tur atlayabilmek için elin bordeaux sunun eline avucuna bakmak istemez,istemiyor da.paranoyak hikayeler Paralarım bugün galatasaray futbol takımındaki oyunculara da söylenenler yersiz aslında.bir mehmet güven,sabri,orkun veya bouzidden çok daha fazlasını bekleyemeyiz. insan ne kadarsa odur, ne daha azı ne de daha fazlası.yetenek dedikleri tam da bu işte. ama bu taraftar,her şeye rağmen her koşulda kulubünü yalnız bırakmayan/bırakmamış taraftarın alisamiyene gittiğinde çalışmayan turnikelerle karşılaşıyorsa sövmeye,kapalı tribünde çoğu kez sebepsiz yere polisten cop yiyip biber gazı soluyorsa kızmaya hakkı hem de sonuna kadar vardır. tüm bunların üzerine birde kendisini hala yolunacak kaz olarak görenleri de suçlamaya hakkı vardır. ateş ünal erzen eski dönemlerde şöyle diyordu bir galatasaray dergisi ropörtajında:taraftar bizim ortağımız.belki samimiyetten yoksun bir ifadeydi ,öyle olup olmadığı tartışılır ama bunu söylemek de bir şey en nihayetinde. Küçük Banyo Dizaynı ilk maçına 1991 yılında babasının elini tutarak giden villeneuve o günkü maça da galip gelmek mevzusundan gitmemişti.sadece ama sadece sarı kırmızı için gitmişti.ama bugün gelinen noktada gitgide düşüncelerinde köklü değişiklikler oluyor.